മാധവിക്കുട്ടി പറഞ്ഞത് അവര്‍ക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടു തന്നെയായിരിക്കാം. കൌമാരത്തില്‍ പല സ്ത്രീകളും (പ്രത്യേകിച്ച് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്പ്) കൊച്ചുപുസ്തകം എന്ന കൌതുകം എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല. പിന്നെ യൌവനത്തില്‍ അവസരം കിട്ടുന്പോഴേയ്‍ക്കും ആവശ്യവും കാണില്ല. പിന്നെ, കൊച്ചുപുസ്തകം കൊച്ചുപുസ്തകമായിത്തന്നെ ആസ്വദിക്കണമെന്നില്ലല്ലൊ?? വേറേ എത്ര മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കാണും.

പോര്‍ണോഗ്രാഫിയുടെ മുന്പിലും പിന്പിലും സ്ത്രീകള്‍ ഉണ്ടെന്നുള്ളത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസം വളച്ചൊടിക്കുന്ന കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ കാണുന്നത് ഒരു തരം ആശയക്കുഴപ്പമാണ്, എത് ദിക്കിലേയ്‍ക്ക് തല ചായ്‍ക്കണമെന്നോര്‍ത്ത്. ഇത് സ്വന്തം കാര്യത്തില്‍ എന്തുമാകാമെന്നും മറ്റുള്ളവന്റെ കാര്യത്തില്‍ പലതും പാടില്ല എന്നുമുള്ള മലയാളികളുടെ ആ കപടസദാചാരബോധത്തിലെത്തിക്കുന്നു.

വ്യത്യാസമുണ്ട് സിബൂ,
കായ ഉപ്പേരി വെക്കണോ ഇറച്ചിയിലിടണോ എന്നോ ടിവിയില്‍ ഏത് സിനിമ കാണണം എന്നോ തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണോ യഥാര്‍ത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം? കായ ഉപ്പേരി വെച്ചാലോ ഇറച്ചിയിലിട്ടാലോ അല്ലെങ്കില്‍‍ കെടിവിയിലെ സിനിമ കണ്ടാലോ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാന്‍‍ പോവുന്നില്ല, മിനിമം നമ്മുടെയൊക്കെ ഭാര്യമാരുടെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും.

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാര്യത്തിലൊക്കെ തെരഞ്ഞെടുപ്പേ നടക്കുന്നുള്ളൂ. മുമ്പിലുള്ള ഒരു കൂട്ടത്തില്‍ നിന്ന് ഒന്ന് എടുക്കുന്നത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്നും ഒന്നും മുമ്പിലില്ലാത്ത സമയത്തും തേടിപ്പിടിച്ച് ഇഷ്ടമുള്ളത് എടുക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുപ്പെന്നും എന്‍റെ യുക്തി. പലപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സാമൂഹിക നിയമങ്ങളെ അംഗീകരിക്കാറില്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പെന്ന ആശയം തന്നെ ഒരു വ്യവസ്ഥയുടെ സൃഷ്ടിയാണ്.

വ്യവസ്ഥ ആണുങ്ങളുടേതാവുമ്പോള്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പോലും പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് അന്യമാവും. ഏത് ചാനലിലെ സിനിമ കാണണം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിലാണ്, ഇപ്പോഴത്തെ വ്യവസ്ഥയില്‍, സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസ്വപ്നം പൂവണിയുന്നത്. സത്യത്തില്‍, നമ്മള്‍ ആണുങ്ങള്‍ വെള്ളമടിക്കുന്ന പോലെ, ബിറ്റ് പടം കാണുന്ന പോലെ, കാട്ടില്‍ പോവുന്നതുപോലെ, "തരപ്പെടുത്തും"പോലെ, സിഗരറ്റ് വലിക്കും പോലെ സ്ത്രീകള്‍ മാറരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഞാനും. (ഹമ്പടി ജെയ്സി!)

വീടിന്‍റെ സ്വകാര്യതയില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട്, ശരീരത്തിന്‍റെ അഴിഞ്ഞുലയലുകളെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനും പ്രകോപിപ്പിക്കാനും നെറ്റിലൂടെ സ്ത്രീ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെയും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്‍റെയും വലിയൊരു മാനമുണ്ട് എന്നാണ് ഞാന്‍ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. (പോര്‍ണോഗ്രഫിക്കൊരു സ്തുതിഗാനം ആയിരുന്നില്ല എന്‍റെ കുറിപ്പെന്നും ഞാന്‍ കൈകഴുകട്ടെ!)

ബെന്നീ എന്നേക്കൊണ്ട്‌ കമന്റ്‌ എഴുതിക്കാനുള്ള സൂത്രമാണോ ഈ ഡയലോഗ്‌? :) എന്തായാലും, ബെന്നിയുടെ ബ്ലോഗ്‌ വരുമ്പോള്‍ തന്നെ, വളരെ ആകാംഷയോടെ വായിക്കാറുണ്ട്‌. പക്ഷെ, ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ്‌ പിടികിട്ടാതെ പോയി :( ഇന്ന്‌ കായ ഉപ്പേരിവെക്കണോ അതോ ഇറച്ചിയിലിടണോ എന്നും, ഞായറാഴ്ച ടിവി പടം സിനിമ കാണണോ വേണ്ടയോ എന്നും, ഒക്കെ തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇക്കാലത്ത്‌ സ്ത്രീകള്‍ക്കില്ലേ? പിന്നെ, ഇന്റര്‍നെറ്റിലെ ഗുസ്തികാണുന്നതിലുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു മാത്രം എന്താണ്‌ പ്രത്യേകത? എന്തോ വായിച്ചിട്ട്‌ പിടികിട്ടിയില്ല.

പെരിങ്ങോടന്‍

പ്രശംസയാണോ വിമര്‍‍ശനമാണോ ഇത്? തോന്നുന്നത് അപ്പപ്പോള്‍‍ എഴുതുന്നതുകൊണ്ടാവാം ഒരു തലത്തില്‍‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് ഞാന്‍‍ മാറുന്നതായി പെരിങ്ങോടന്‍ തോന്നുന്നത്. പിന്നെ, വലിയ മികവുള്ള ചിന്തയൊന്നുമല്ല എന്‍റെതെന്ന് എനിക്കറിയാം. വെറുതെ ഒരു രസത്തിന് ഇങ്ങനെ എഴുതിപ്പോവുന്നതാണ്. ജോലിക്കിടയില്‍ ഒരല്‍പ്പം റിലാക്സേഷനാണ് ഈ കുത്തിക്കുറിക്കലുകള്‍. പിന്നെ, എന്‍റെ മലയാളം ഒന്നു നന്നാക്കിയെടുക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവും ഇല്ലാതില്ല. (മലയാള ഭാഷയെ സമുദ്ധരിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമല്ല കേട്ടോ, ആശയവിനിമയം മെച്ചപ്പെടുത്തണം എന്ന ആഗ്രഹം) സിബുവും പെരിങ്ങോടനും പാപ്പനും ഒക്കെ എഴുതിയിടുന്ന കമന്‍റുകള്‍ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ബെന്നി എല്ലായ്പ്പോഴും മികവാർന്ന ഒരു ചിന്താശക്തിയോടെ എഴുതുന്നു, ഒരു പക്ഷെ അനവധി തവണ വായിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും ബെന്നിയുടെ ആശയങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കി വരുമ്പോഴേക്കും ബെന്നി വേറൊരു തലത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. ബെന്നിയുടെ ലേഖനങ്ങൾ വായിച്ചു തുടങ്ങിയ നാൾ മുതൽക്ക് ഞാനൊരു ഓട്ടപ്രദക്ഷിണത്തിലാണു്... കൂടുതൽ വായിച്ചറിയാൻ ശ്രമിക്കവേ, താങ്കൾ കൂടുതൽ അകലങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണല്ലോ സുഹൃത്തേ!